Yalnızlığa bahşedilmiş bir gece
Kuru ve soğuk
Gardını almış bir silahşör yüreğim
Görkemli ve dik…

Akşam yıldızı yalnızlığım
En uç köşede masum,
Pusuya düşmüş yılan yalnızlığım

Gün batımı doğuşum
Kısadır yaşayışım
Çoktur yalnızlığım

Kuytu mezarlıklar sahibi yüreğim
Kayıt tutulmayan ölü şehir…

Sessiz sakinleri şehrin
Her daim yalnız,her daim yoksul
Her daim körpe

bir sensizlik daha çöküyor gecelerime

bir sensizlik daha çöküyor gecelerime
bir yalnızlık saati daha kapımı çalmakta
karanlık sinsi bir şekilde yayılıyor şehrin her tarafına
ıssızlık var şimdi senin olmadığın her şehirde

yitip gidiyor senden kalan her şey
çaresizlik kaplıyor bazen anlamsız bir şekilde tüm ruhumu
küçük bir çocuğun umutlarında saklıyorum sana olan özlemlerimi
beklide sevinçlerimi
yanlışlıklar var biliyorum
küçük kalp kırıklıkları
sağanak yağmurlara benzetiyorum seni
ama tek bir farkınız var onlar ellerime değip geçerken
sen en olmadık yere yüreğime değip geçiyorsun

ve bilmediğin bir şeyler var sende farkındasın
farkında olmak yetmiyor bazen sende biliyorsun
eksik olan bir şeyler var içinde
tamamlamaya hiçbir zaman çalışmadığın
bir çocuk ölüyor içinde
büyütüp yetiştiremediğin