Yokluguna yazilmis ne ilk ne de son siir olacak biliyorum!

Seni sevdikce hep kanamaya devam edecek

Ve bir gün biterse de ölüm olacak bu askin sonu!

Yine sabahi olmayan gecelere mahkum oldum...

Yine yorgun bir beden, sis gözler ve kanayan hep kanayan bir yürek var bende!

Alisamadim gidislerine, yokluguna, yokluguma, bitmesine

Bitmeme alisamadim...

Sende yasadim ben,

Senin gözbebeklerinde kendimi gördügüm zaman hayat vardi benim icin!

Simdi yine ucurum kiyisinda

Ölsem mi beklesem mi diye bir kararsizlikla

Yine sana doguyorum her günesle

Yine senin yoklugunla yok oluyorum gelmedigin gecelerde.

Simdi yine sadece rüyalarda mi benim olacaksin

Yine sadece rüyalarda mi dokunucam ellerine, yüzüne, dudaklarina

Yine sadece hayal mi olucak bütün yasananlar...

Dayanamam yokluguna...

inan bu sefer dayanamam bitmesine...

Yarinlari konusurduk seninle

Ölmeden yarinlarin bitmesine dayanamam...

Bu askin en büyük gercegi yokluk bilinse de

En büyük gercegim sensin benim..