Yokluğuna sarılıp öylece avutuyorum yüreğimi ..
Sabah uyandığımda başta sensizliğe 'Günaydın' deyip kalkarım
Yine sensizliği sen sanıp almışım koynuma
Kaç sabah oldu, hala alışamamışım
Ah ben ..

Içimden bir ses:
Çek üzerine yorganı
ve renkli düşler kurup
oyalamaya devam et kendini, dedi

Ey deli yürek ..
Hiç kendini kanıdırmakdan bıkmayacaksın değilmi ?
Her zaman hayaller ile kendini avutmaya devam edeceksin
Ister yalan olsun, ister hayal
Onu düşlemek gibisi yok yürek için,
en azından kendine 'beyaz' bir mutluluk bulmuş oldu
Sen yine bildiğini yapıcaksın değilmi ?
Uslanmaz gönül işte
Yokluğunun en soğuk saati çalıyor şimdi

Bense;
Yorganımı üzerime çekip, sensizliğe yine Sarılıyorum ..
Birde senli düşlerim vardı
onlarıda aldım hayallerime
Şimdi kendimi oyalamaya devam ediyorum ..